In Tertio 612 (4 januari 2012) reflecteren de broers Claerhout over de actuele toestand in de financiële wereld en de attitudes waarmee de brede christelijke gemeenschap hierop inspeelt. De teneur van het dubbelinterview naar zowel het ACW als het christelijke middenveld toe, deed mij ernstig de wenkbrauwen fronsen. De boodschap mag duidelijk zijn om het kind niet met het badwater weg te spoelen! Ik pleit hier voor nuancering en intellectuele eerlijkheid.
De wijze waarop het ACW reageerde op de financiële problemen van Dexia en de Groep ARCO is genuanceerder dan de woorden die Bert Claerhout onze beweging in de mond legt: “Ze doen het allemaal.”. Dit hebben wij nooit gezegd! Volgens Claerhout ondergraaft de sociale beweging haar eigen geloofwaardigheid en wijst ze de verantwoordelijkheid af. Integendeel! Het ACW neemt steeds haar verantwoordelijkheid op voor datgene wat ze doet én doet dit altijd vanuit de kern waarvoor ze (be-)staat: haar maatschappelijk project! De dagelijkse inzet van de verschillende deelorganisaties, beroepskrachten en 250.000 vrijwilligers bewijzen de geloofwaardigheid van het ACW als sociale beweging in het opnemen van kleine én grote verantwoordelijkheden voor een leefbare, solidaire en rechtvaardige samenleving. Dat Claerhout dit ‘een beetje’ plaatst naast de pedofilieschandelen in de kerk gaat nog verder dan het kind met het badwater wegspoelen.
Verder stelt Bert Claerhout: “Het christelijke middenveld was de jongste decennia meer bezig met klantenbinding dan met de eigenheid en waarden. In Vlaanderen staan er mooie christelijke façades met grote leegte daarachter.”. Weerom wordt hier het kind zo gemakkelijk weggespoeld.
Het christelijke middenveld wordt zowel intern als extern geconfronteerd in haar dagelijkse inzet op diverse domeinen van de Vlaamse samenleving met wat de filosoof Jürgen Habermas een postseculiere samenlevingscontext noemt. Kortweg betekent dit dat het christelijke middenveld in eerste lijn de dialoog met mensen moet aangaan –zowel binnen als buiten de eigen organisatie- in een secularistisch en levensbeschouwelijk divers klimaat. Dat is geen gemakkelijke situatie, omdat het christelijke middenveld in deze postseculiere samenleving zonder meer uitgedaagd wordt haar christelijke identiteit te hertalen. Dat laatste is een actief en voortdurend leerprogramma, waarbij de ‘façades’ al eens een facelift krijgen. Er bestaat geen grote leegte achter deze ‘façades’! Neen, voor- en achter de ‘façades’ brengt het christelijke middenveld haar eigenheid en waarden ‘in de praktijk’. Het is net vanuit deze praktijkervaring dat het christelijk middenveld vandaag meer dan ooit inspanningen levert om in te spelen op de noodzakelijke hertaling en herdefiniëring van zichzelf en dit ook in de toekomst zal blijven doen!
Wim Vandewiele
Algemeen Zingevingscoördinator ACW
